Խնկի ծառեր

  • Title: Խնկի ծառեր
  • Author: Levon Khechoyan
  • ISBN: 9789939011899
  • Page: 113
  • Format: ebook
  • 1955 2014 , ,

    Toggle navigation Mediamag Primary Menu Skip to content. E Permits Armenian Edition EMBED for wordpress hosted blogs and archive item description tags

    • [PDF] ✓ Free Read ☆ Խնկի ծառեր : by Levon Khechoyan ✓
      113 Levon Khechoyan
    • thumbnail Title: [PDF] ✓ Free Read ☆ Խնկի ծառեր : by Levon Khechoyan ✓
      Posted by:Levon Khechoyan
      Published :2018-06-04T14:11:28+00:00

    About "Levon Khechoyan"

    1. Levon Khechoyan

      Levon Khechoyan, novelist and short story writer, was born in 1955 in the village of Baralet in the Akhalkalack region of Georgia and since 1987 has lived in the town of Hrazdan in the Kotayk province of Armenia.In 1983 he graduated from the Armenian Pedagogical Institute receiving an M.A in philology.

    112 thoughts on “Խնկի ծառեր”

    1. Ինձ միշտ հետաքրքել է, թե ինչու այս կամ այն գրողը ինչ-որ պահի անցնում է այլաբանության, հետո խորացնում, խորացնում ու հայտնվում ես գրողի մտային աշխարհում, մտքերի մեջ։ Մտածում էի, թե գրելուն արժանի ոչ մի բան չկա մեր իրականության մեջ, որը կարելի է հանճարեղ երկի վերածել, դրանից կլի [...]


    2. Էն տարօրինակ թեթեւությունը, որով կարդացի Խնկի Ծառերն ու էն տարօրինակ ծանրությունը, որ նստեց սրտիս կարդալ-վերջացնելուց հետո, գրեթե համարժեք են: Ես չեմ էլ կարողանա բացատրել, թե ինչու եմ էսքան տխուր հիմա: Ինչ-որ բան, որ երբեւէ չեմ զգացել, խաղաց ներսումս, տաք դողի նման տարածվեց մ [...]


    3. Ինչ աննկարագրելի լավ գիրք էր, էն որ իրականությունն ու լեգենդներն իրար սիրուն գրկում էին, ու էն որ ավտոբուսի մեջ կարդալուց հեծկլտոցս չէի կարողանում զսպել: "ու տատս մերոնցից ոչ մեկին կրծքով չի կերակրել, գուցե պատճառը այդ էր, կորցրած կաթը, որ հորս հարցնում էր. "ում տղան ես": Իսկ ե [...]


    4. աննկարագրելի լավն ա, կարող ա, որովհետև նկարագրելուց լավ չեմ) բայց ծով~ բովանդակություն! տոհմածառ մի փորձեք կառուցել, զուր է, բայց էտ կոմպենսացվում է իրականության ու առասպելի ներդաշնակ միքսով) անչափ շնորհակալ եմ Սիրանուշ էս հրաշք նվերի համար)


    5. Աննկարագրելի լավն էմի քանի անգամ կարդալու աստիճան լավն է։


    6. Մանանեխի հատիկի չափ հույս ունենալու մասին գիրք էր, սիրեցի ^_^


    7. Գիտեի Խեչոյանի պատմվածքները, բայց սա իսկական բացահայտում էր` մոգական ռեալիզմ հայկական ձևով: Լատինաամերիկացիների ազդեցությունը, իհարկե, անտեսանելի աչքով երևում է, բայց, գրողը տանի, էնքան է սազում այդ լեզուն հայկական գյուղական միջավայրին ու էնքան հմուտ է Խեչոյանը, որ թվում է [...]


    8. Էս ի՜նչ լավն էր։ Ափսոս, որ հեղինակի հետ նոր եմ ծանոթանում։ Երբ անցած տարի արտասահմանյան գրականության դասախոսս ասեց, որ Խեչոյանին ենք ուսումնասիրելու (տենց էլ չուսումնասիրեցինք, դժբախտաբար), երևի թե էդ ժամանակ էլ պիտի կարդայի, որ հիմա չփոշմանեի։Անկեղծ ասած՝ չգիտեմ, թե ինչի ե [...]


    9. Միշտ սիրել եմ գյուղի պատմությունը: Խեչոյանի մոտ պատմությունը մեղրի նման է ծորում , հանդարտ ու համաչափ լցվում ներսդ: Խեչոյանը հենասյուն էր մեր արդեն վերելք չապրող գրականության համար: Կրկին ափսոս որ շուտ հեռացավ:


    10. Շատ–շատ սիրուն գիրք։ Էնքան լավ ա ներկայացված գյուղական կյանքը, սովետական կարգերը ու դրանց հակադրվող, բայց կողքին դեռ ապրող լեգենդներն ու անհավանական պատմությունները։Հայկական գյուղական ֆոլկլորը սենց սիրուն, համով ու կենդանի ներկայացնող գիրք դեռ չէի կարդացել։


    11. շատ շատ լավն էր։ շատ լավը։ էն դեպքերից ա, որ կարդալուց մտածում էի՝ ինչ լավա, որ հայ եմ ու հայերեն գիտեմ, թե չէ ուրիշ գլխով ու լեզվով շատ կկորեր էս գիրքը։ մեկ էլ հա մտածում էի՝ ափսոս, որ ես գյուղում ապրող պապ չեմ ունեցել, ում մասին լեգենդներ կպատմեին գյուղի մարդիկ։


    12. Շատ տխուր գիրք էր Խեչոյանի ձեռագիրը արտերկրյա հայտնի գրողներից մեկին էր նման. չեմ մտաբերում հիմա։Այն որ թռնում էր մի ժամանակից մյուսը; առաջ գնում ետ գալիս.Одним словом стало очень грустно после прочтения книги


    13. շատ լավն էր.ձմռան իրիկուն փայտի վառարանի կողքը նստելու, էլի կարդալու


    14. <<Նա գործուղման մեջ էր նաև հորս քառասունքի արարողության օրը, և մեր Խելառ Օնանը ատեց Տաշքենդ քաղաքը, որտեղ խարտյաշ մազերով սաշաներ են ծնվում, որտեղ արյան կանչը մեռնում է շեկ ավազների մեջ>>:Շաաաաատ տպավորված եմ այս գրքից: Այ սենց ա պետք գրել, որ ուղղակի, պարզ լեզվով, ամենա [...]


    15. Հոյակապ գիրք է, կարծես հեղինակը կողքդ նստած գիշերվա ժամը 2-ին, մի բաժակ թեյը ձեռքին քեզ պատմում է իրենց գյուղի պատմությունը։ Շատ անմիջական, առանց չափազանցությունների ու միևնույն ժամանակ այնքան չափազանցված, որ չես հասկանում որտեղ է ավարտվում իրականությունն ու սկսվում երևակ [...]


    16. Ո՞նց էի էս գրքի ընթերցումն անընդհատ հետաձգում։ Մի շնչով կարդացի, չգիտեմ՝ ճիշտ կլինի մոգական ռեալիզմ համարելը, ամեն դեպքում սնապաշտություններով հարուստ ֆոլկլյորի ու սոցիալ-ռեալիզմի շատ հաջող համադրում էր։ Հաստատ կվերընթերցեմ։


    17. Շաաատ լավն էր։ Հարազատ, իսկական ու ընտիր։ Էն գրքերից, որ հաստատ նորից ես ուզում կարդալ։


    18. Levon Khechoyan (Armenia, 1955-2014) fue un escritor muy reconocido en su país. El libro que he leído, "El alambre no se percibía entre la hierba" (no figura en listado de ), es su primera traducción al castellano, publicada en Buenos Aires en 2014. Incluye tres cuentos de Khechoyan y otros dos de Hovhannes Yeranyan, cineasta y escritor nacido en Armenia en 1963. Los relatos están ubicados en la Guerra de Naborno Karabagh, en torno a una población armenia que quedó situada dentro de la ve [...]


    19. ինձ համար էս էն գրքերից էր որ հավանել-չհավանելու չէր, գիրքը տպավորում էր, հուզում էր, հիացնում էր, հուսախաբ էր անում, բայց դուր գալ կամ չգալ մի քիչ դժվարանում եմ ասել։ Մարկեսյան ոճով, հայկական անուններով, վրացախառը բարբառով էս գիրքը նորագույն հայ գրականության մեջ, միանշանակ, [...]


    20. Книга віддалено нагадала мені Дж.Фоера з "І все освітилось", яку я не змогла подужати через рвотний рефлекс:) Тобто, я маю на увазі дивовижне поєднання трагізму і натуралізму, але останнього, як на мене, забагато. Незавершеність сюжетних ліній, небанальність, національний ко [...]


    21. Ոնց որ Սովետական հին կինո նայեի ոչ բրոֆեսիոնալ նկարահանումով էն հին կինոներից մեկը Խեչոյանի գրելու ոճը ինծ այնքան ել չի հրապուրում. չգիտեմ, երևի ես պատրաստ չեմ տակավին ընկալելու այն: Իր մյուս գիրքը՝ Արշակ արքան և դրաստամատ ներքինին երկու անգամ սկսեցի կարդալ, բայց երկու անգ [...]


    22. Շատ բան կարելի է գրել, բայց կառանձնացնեի վիպակի ոճը, որ պատկերավոր է ու փոխանցում է նույնիսկ խնկի ծառերի ծխացող հոտը


    Leave a Comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *